Peter Richard Forrest

A controversy in political philosophy and applied ethics concerns the validity of duty‐imposing powers, that is, rights entitling one person to impose new duties on others without their consent. Many philosophers have criticized as unplausible any such moral right, in particular that of appropriating private property unilaterally. Some, finding duty‐imposing powers weird, unfamiliar or baseless, have argued that principles of justified acquisition should be rejected; others have required them to satisfy exacting criteria. I investigate the many ways in which we regularly impose duties on one another without prior consent. I show that doing so is not weird, and I offer criteria which demarcate the reasonable from the worrisome aspects of duty‐imposing powers.

Przypadek czy sprawczość? Odpowiedź na „Divine Providence and Chance in the World” Dariusz Łukasiewicz wyróżnia sześć pojęć przypadku, spośród których jedne są spójne z ludzką wolnością rozumianą po libertariańsku, a inne nie. W tym eseju argumentuję na dwa sposoby, że teiści powinni odrzucić przypadek ontologiczny i odwołać się zamiast tego do nieredukowalnej sprawczości w odniesieniu do zdarzeń, które nie są opatrznościowo wyznaczone przez Boga. Moje argumenty zależą od jednoznacznego rozumienia twierdzeń, że Bóg jest kochającym sprawcą oraz że istoty ludzkie, w swoim najlepszym zachowaniu, są kochającymi sprawcami. Łukasiewicz zakłada milcząco, że takie twierdzenia cechuje niewłaściwy antropomorfizm. Opowiadam się za antropocentryzmem i będę bronić jednoznaczności.