Maxell Aranilla

Sa pagdaloy ng kasaysayan, ang mga pilosoper at manunulat ay mayroong iba't ibang tawag sa salitang pag-ibig. Sa katunayan, ang pag-ibig ay nagkaroon ng iba't ibang uri o mukha. May mga nagsasabing may apat na uri raw ng pag-ibig. Una, may pag-ibig daw na dumadaloy mula sa Diyos patungo sa tao; ikalawa, may pag-ibig naman daw na dumadaloy mula sa tao patungo sa Diyos; ikatlo, may pag-ibig din daw ng Diyos tungo sa kanyang Sarili; at ang huli't ikaapat, may pag-ibig daw ng tao sa kapwa-tao. Sa pilosopiya at sa relihiyon, nagkaroon din ng iba't ibang tawag ang salitang pag-ibig. Ang apat na mukha raw ng pag-ibig ay ang "Eros," ang "Philia," ang "Storge," at ang "Agape."

Ang pakikipagtalaban ng tao ay karaniwang mula sa sarili patungo sa mga katotohanang labas sa kanya. Nakikipag-ugnayan siya sa bawat meron sa dalawang paraan. Ang mga ito ay ang mga ugnayang Ako-Ito at Ako-Ikaw. Ang Ako na tinutukoy sa dalawang paraan ay ipagpapalagay natin, tulad ng nararapat, na iisa ngunit kung ating pag-uusapan na ang ugnayang nagaganap, atin na itong ipagpapalagay na magkaiba. Sa una, ang merong Ako ay nakikipagtalaban sa isang Ito bilang obheto ng obserbasyon, repleksyon at paggamit sa kanyang paligid. Sa relasyong ito idinidiin ng Ako ang kanyang kaibhan sa Ito. Higit pa rito ay ang kanyang pagiging higit sa Ito. Sa kabilang dako, ang merong Ako sa ugnayang Ako-Ikaw ay nakikipagtalaban sa isang Ikaw bilang lampas sa pagiging obheto, ibig sabihin may pagtitig din sa pagiging suheto ng Ikaw. Sa ugnayang ito para bang ipinapantay, kung mula sa ibaba ang kalagayan ng Ikaw, ang Ako sa kinaroroonan ng Ikaw; o kaya naman ay pakikipagtagpo, kung mula sa itaas ang kinaroroonan ng Ikaw, ang Ako sa Ikaw sa tulong na rin ng Ikaw na Ako ay makatalaban.

Sa paghahanap ng Pilipino sa katuturan ng kanyang pag-iral, laging tumatambad sa kanya ang isang katotohanan: KAMATAYAN, ang hantungan ng paghahanap ng tao sa kanyang kahulugan. Subalit para sa Pilipino at sa kultura nito, ang kamatayan ay hindi naman talaga trahedya. Ito ay hindi lamang hantungan ng buhay ng tao at kasakasama na ito ng tao. Para sa mga Pilipino, mayroong nagbibigkis sa namatay at namatayan: at iyon ay PAG-IBIG, ang tulay na nagdurugtong sa kapanganakan at kamatayan ng isang tao.